ആ മാസ്കിന് പിന്നിൽ തെളിഞ്ഞ മുഖം കണ്ടതും ഹരിദാസിന്റെ കൈകളിലിരുന്ന തോക്കിന്റെ പിടി അയഞ്ഞു. 

തന്റെ സ്വന്തം നിഴൽ പോലെ എപ്പോഴും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന, താൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ... 

എസ്.ഐ രാഹുൽ!

"രാഹുൽ... നീ?" 

ഹരിദാസിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.

രാഹുലിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വല്ലാത്ത പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

 കത്തിക്കരിഞ്ഞ മുഖത്തിന്റെ മറുഭാഗത്ത് അവൻ പതിയെ തലോടി. 

"അതെ സാർ... അത്യാധുനിക സിലിക്കൺ പാച്ചുകൾ എന്റെ ഈ പൊള്ളലുകളെയും എന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖത്തെയും ഇത്രയും കാലം ഈ കാക്കി യൂണിഫോമിനുള്ളിൽ ഭദ്രമായി ഒളിപ്പിച്ചു. ആർക്കും ഒരു സംശയവും തോന്നാത്ത രീതിയിൽ..."

"എന്തിനായിരുന്നു രാഹുൽ ഈ നാടകങ്ങളൊക്കെ? എന്നെ എന്തിനാ നീ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചത്?"

 ഹരിദാസിന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം ദേഷ്യമായി പുറത്തുവന്നു.

ജേക്കബ് തരകന്റെ കഴുത്തിലെ കത്തി ഒന്നുകൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് രാഹുൽ പറഞ്ഞു, 

"കാരണം ആ നാലാമൻ ആരാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു സാർ! ഡോക്ടറെ കൊന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിയ ആ പഴയ ഫയലിൽ ചോര വീണ് പേര് മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ആ പേര് കണ്ടെത്താൻ എനിക്കൊരു ബുദ്ധികേന്ദ്രത്തെ വേണമായിരുന്നു. ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥനായ താങ്കളെക്കൊണ്ട് തന്നെ ആ രഹസ്യം ഞാൻ അന്വേഷിപ്പിച്ചു.

 എന്റെ ഓരോ സൂചനകൾക്ക് പിന്നാലെയും സാർ സഞ്ചരിച്ചു. ഞാൻ എഴുതിയ തിരക്കഥയിലെ നായകൻ സാറായിരുന്നു!"

താൻ ഇത്രയും നേരം അന്വേഷിച്ചിരുന്ന കൊലയാളി തന്റെ തൊട്ടടുത്ത്, തന്നോടൊപ്പം ജീപ്പിൽ യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ആളാണെന്ന സത്യം ഹരിദാസിനെ വല്ലാതെ തളർത്തി.

"കത്തി താഴെയിട് രാഹുൽ... നീയും ഒരു പോലീസുകാരനാണ്. നിയമം കൈയിലെടുക്കാൻ നിനക്ക് അവകാശമില്ല. ഇവനെ നമുക്ക് കോടതിക്ക് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരാം." 

ഹരിദാസ് വീണ്ടും തോക്ക് രാഹുലിന് നേരെ ചൂണ്ടി.

പെട്ടെന്ന് ആ പഴയ ഇരുണ്ട ബേസ്മെന്റിൽ രാഹുലിന്റെ അട്ടഹാസം മുഴങ്ങി.

"കോടതിയോ? ഈ കോടീശ്വരനെ ഏത് കോടതി ശിക്ഷിക്കാനാ സാർ? പതിനഞ്ച് പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളെ മരുന്നിട്ട് മയക്കി, ജീവനോടെ കത്തിച്ചവനാ ഇവൻ! എന്റെ കൺമുന്നിലിരുന്നാ എന്റെ കൂട്ടുകാർ വെന്തുരുകിയത്. ആ തീ ഇന്നും എന്റെ ഉള്ളിൽ എരിയുന്നുണ്ട് സാർ..." 

രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു.

പെട്ടെന്ന് അവൻ തന്റെ കറുത്ത റെയിൻകോട്ടിന്റെ സിപ്പ് താഴേക്ക് വലിച്ചു. 

ഹരിദാസ് ഞെട്ടിപ്പോയി! രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിലാകെ സ്ഫോടകവസ്തുക്കൾ കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. 

അതിന്റെ വയറുകൾ ജേക്കബ് തരകന്റെ കസേരയുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാഹുലിന്റെ ഇടതുകൈയിൽ ഒരു ചെറിയ റിമോട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ അതിലെ ചുവന്ന ബട്ടൺ അമർത്തി. ബേസ്മെന്റിലാകെ ഒരു ചുവന്ന വെളിച്ചം മിന്നിമറയാൻ തുടങ്ങി. 

**ബീപ്... ബീപ്...**

"മൂന്ന് മിനിറ്റ്..." രാഹുൽ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 "കൃത്യം മൂന്ന് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ഈ അനാഥാലയം അന്ന് എങ്ങനെ കത്തിയമർന്നോ, അതുപോലെ ഈ നരകവും, ഇവനും, ഞാനും എരിഞ്ഞടങ്ങും. എന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായി സാർ. സാറിന് പുറത്തുപോകാം."

ഹരിദാസ് തറഞ്ഞുനിന്നുപോയി. രാഹുലിനെ വെടിവെച്ചാൽ അവന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന റിമോട്ട് അമരും. ബോംബ് പൊട്ടും. 

എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഹരിദാസ് പകച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, രാഹുൽ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അവസാനത്തെ ആ ചോരപുരണ്ട കുറിപ്പ് ഹരിദാസിന് നേരെ നീട്ടി.

അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു:

"പൊടിയിൽനിന്നു നീ ഉണ്ടായി, പൊടിയിലേക്കുതന്നെ നീ മടങ്ങും."

**(ഉല്പത്തി 3:19)**

 

ടൈമറിൽ സമയം കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ജേക്കബ് തരകൻ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം കരയുന്നുണ്ട്. 

രാഹുൽ ശാന്തമായി മരണത്തെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. ഹരിദാസിന്റെ തോക്ക് രാഹുലിന്റെ നെഞ്ചിലേക്കാണ് ചൂണ്ടിയിരിക്കുന്നത്.

02:59... 02:58... 02:57...

തീരുമാനമെടുക്കാൻ ഹരിദാസിന് മുന്നിൽ നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം!