അത് കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് പേടിച്ചു എങ്കിലും അത് എന്താണ് എന്ന് അറിയാൻ അവർക്ക് തിടുക്കം ആയി.

 മുത്തശ്ശൻ വിവരിച്ചു.. 

 ഗോകുലിൻ്റെ  അമ്മൂമ്മ  പണ്ട് ഒരു കാലത്ത് ഒരു സുന്ദരി ആയിരുന്നു.. 

അവർ ഒരു പയ്യനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.. 

അവൻ്റെ പേര് ദേവൻ..

അവനും ഞാനും നല്ല കൂട്ട് ആയിരുന്നു.. 

അവർ തമ്മിൽ പ്രണയം ആണെന്ന്  വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അത് വലിയ കുഴപ്പം ആയി..  

അവന് ഒരുപാട് ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു..  

ആ തറവാട്ടിൽ വരണം എന്ന് പക്ഷേ ഒരിക്കൽ പോലും അത് നടന്നില്ല.. 

വഴിയിൽ നിന്ന് അവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നത് നിൻ്റെ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞ് പിന്നെ ഒരു വലിയ പ്രശ്നം തന്നെ ആയി..

 അങ്ങനെ നിൻ്റെ അമ്മൂമ്മയെ മറ്റൊരാളെ കൊണ്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു. 

അങ്ങനെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും പഴയ സ്നേഹം അവർ  ആരും അറിയാതെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോയി അത് ഒരിക്കൽ അമ്മൂമ്മയുടെ വല്യച്ഛൻ കണ്ടു.. 

അന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു അവനെയും കൂട്ടി വരാൻ.. 

ആ തറവാട് ആദ്യം ആയി കാണാൻ പറ്റുന്ന സന്തോഷത്തിൽ എൻ്റെ കൂടെ വന്നത് ആണ്..

 പിന്നെ അവനെ ആരും കണ്ടിട്ട് ഇല്ല.. അന്ന്  മുറിക്ക് ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു കരച്ചിൽ കേട്ടു..

 അതിനൊപ്പം.. 

അവളുടെ മരണം വരെ ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ കാണും എന്നും..

മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞ ആ സത്യം കേട്ടപ്പോൾ ഗോകുലിന്റെ ശരീരം തണുത്തുപോയി.

 അത്രയും കാലം താൻ ആ വീട്ടിൽ അനുഭവിച്ച പേടിപ്പെടുത്തുന്ന നിഴലുകൾ വെറും തോന്നലുകളല്ലായിരുന്നു; 

അതൊരു വലിയ പ്രണയദുരന്തത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമായിരുന്നു.

അന്ന് രാത്രി, ഗോകുൽ തറവാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

 മുത്തശ്ശി പതിവുപോലെ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കുമായി വാതിലിനടുത്ത് കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

 ഗോകുലിന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വയസ്സായ സ്ത്രീയുടെ മുഖത്ത് തറഞ്ഞുനിന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ശൂന്യതയായിരുന്നു.

"മുത്തശ്ശീ..." ഗോകുൽ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. "ദേവൻ ആരായിരുന്നു?"

ആ ചോദ്യം കേട്ടതും മുത്തശ്ശി സ്തംഭിച്ചുപോയി.

 ആ വലിയ തറവാട്ടിലെ നിശബ്ദത പെട്ടെന്ന് ഭയാനകമായി. മുത്തശ്ശി സാവധാനം ഗോകുലിനെ നോക്കി, ആ കണ്ണുകളിൽ നിറയെ കണ്ണുനീർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

 "അവൻ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ട് ഗോകുൽ... നിന്നെപ്പോലെ തന്നെ അവനും ഈ വീടിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു."

പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ആ വീട്ടിൽ ഗോകുലിന് വിചിത്രമായ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായില്ല. 

പക്ഷേ, ഓരോ രാത്രിയും മുറിയിലെ ജനലുകൾ സ്വയം തുറക്കുമ്പോൾ, ഗോകുൽ അറിഞ്ഞു—ആ പഴയ പ്രണയവും പകയും ഇന്നും ആ തറവാടിന്റെ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.

പഠനം കഴിഞ്ഞ് ഗോകുൽ ആ വീട് വിട്ടുപോയി. ഇന്നും ആ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ, ആ പഴയ തറവാടിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ജനലിലൂടെ ആരെങ്കിലും നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഗോകുലിന് തോന്നാറുണ്ട്.

 വിസ്മരിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ ഓർമ്മകളുമായി, ആ തറവാട് ഇന്നും ആരും കടന്നുചെല്ലാത്ത കാടിന്റെ ഇരുട്ടിൽ, ആ പഴയ നിഴലുകളെയും കൂട്ടി അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്.