👁️ Loading views...

രാഹുലിന്റെയും അർജുന്റെയും മരണം മീരയെ തളർത്തിയില്ല, മറിച്ച് അവളിൽ ഒരു വലിയ സംശയത്തിന്റെ കനൽ കോരിയിട്ടു.

 രണ്ടുപേരും ഒരേ സാഹചര്യത്തിൽ, മായയുമായി സൗഹൃദത്തിലായതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ മരണപ്പെട്ടു എന്നത് കേവലം യാദൃശ്ചികമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. 

ഗ്രാമത്തിലെ പലരോടും അവരുടെ തറവാടിനെ പറ്റി ചോദിച്ച് അറിയാൻ തീരുമാനിച്ചു.. 

പലരോടും ചോദിക്കുന്ന സമയത്ത്..

 വർഷങ്ങൾ ആയി അവരുടെ വീടിൻ്റെ അടുത്ത് താമസിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്ന ഒരു പ്രായം ആയ ആളോട് ചോദിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ മീരയുടെ രക്തം തണുപ്പിച്ചു:

 "ആ തറവാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്കെല്ലാം ഒരു പ്രത്യേക ശാപമുണ്ട്... 

അവരെ പ്രണയിക്കുന്നവരാരും ജീവിച്ചിരിക്കാറില്ല."

ഭയവും ദേഷ്യവും ഒത്തുചേർന്ന നിമിഷത്തിൽ, മീര അർദ്ധരാത്രി തന്നെ ആ പഴയ തറവാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

 പേമാരി പെയ്യുന്ന ആ രാത്രിയിൽ, വിജനമായ തറവാട് ഒരു പ്രേതത്തെപ്പോലെ നിലകൊണ്ടു. 

വീടിന്റെ പിൻവാതിലിലൂടെ അവൾ ഉള്ളിൽ കടന്നു. 

പടികൾ കയറി മായയുടെ മുറിക്ക് മുന്നിലെത്തി.

വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി.

അകത്ത്, വിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മായ ഇരിക്കുന്നു. 

അവളുടെ അതിമനോഹരമായ, കാർമേഘം പോലുള്ള നീണ്ട മുടി തറയിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

 മായ ഒരടി പോലും അനങ്ങാതെ, അസാധാരണമായ ശാന്തതയിൽ സ്വന്തം മുടി തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 

അവളുടെ മുഖം പുറത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞില്ല, മുടിയിഴകൾക്ക് പിന്നിൽ ആ മുഖം പൂർണ്ണമായും മറഞ്ഞിരുന്നു. 

മീര ശ്വാസം പോലും അടക്കിപ്പിടിച്ച് അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ഒരു മിനിറ്റ്...

 അഞ്ച് മിനിറ്റ്... ഒരു മണിക്കൂർ... മായ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ അനങ്ങാതെ അവിടെയിരുന്നു. 

അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലും കേൾക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന്, തറവാടിന്റെ താഴത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് ആരോ മീരയെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നത് കേട്ടു. 

അത് മായയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു!

"മീരാ... നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്ന് സമയം കളയുന്നത്? ഞാൻ താഴെയാണല്ലോ..."

നിമിഷനേരം കൊണ്ട് മീരയുടെ ശരീരം വിറച്ചു.

 താഴെ നിന്ന് വിളിക്കുന്ന മായയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് മീര പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് നോക്കി.

 അതാ, തറവാടിന്റെ പ്രധാന വാതിലിനടുത്ത് ദീപവും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു മായ! താൻ നേരത്തെ കണ്ടത് മായയല്ലെങ്കിൽ, പിന്നെ ആ മുറിയിൽ ഇരിക്കുന്നത് ആരാണ്?

ഭയത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ മീര തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും, മുറിയുടെ വാതിൽ തനിയെ തുറന്നു. 

താൻ നേരത്തെ കണ്ട മായയുടെ മുറിയിലേക്ക് മീര വീണ്ടും നോക്കി. അവിടുത്തെ കസേരയിൽ ഇപ്പോൾ മായയില്ല. 

പകരം, മുറിയിലെ കണ്ണാടിയിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് മുടിയിഴകൾ കൊണ്ട് മുഖം മൂടിയ, മനുഷ്യരൂപമില്ലാത്ത മറ്റെന്തോ ഒന്ന്! അത് പതുക്കെ തല ഉയർത്തി മീരയുടെ നേർക്ക് നോക്കി.

 ആ മുഖത്ത് കണ്ണുകൾക്ക് പകരം തുന്നിയ രണ്ട് വലിയ കറുത്ത ബട്ടണുകൾ മാത്രമായിരുന്നു.

പിന്നീട് ആ തറവാട്ടിൽ നിന്ന് കേട്ടത് മീരയുടെ ഭയാനകമായ നിലവിളി മാത്രമായിരുന്നു.