✍️ Shadow Writter
📅 May 26, 2026
💬0 Comments
അരുണക്കാടിന്റെ വിളി Part 4 | Malayalam Horror Story
👁️ Loading views...
ഓരോ നിമിഷവും അവ കൂടുതൽ അടുത്തുവരുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കുത്തനെ ഉയർന്നു.
“അച്ഛാ… എന്താണ് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത്?”
അവന്റെ അച്ഛൻ തല താഴ്ത്തി.
“ഇത് എല്ലാം തുടങ്ങിയത് നിന്റെ ജനനത്തിന് മുൻപാണ്…”
---
വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപ്…
അരുവിക്കര ഗ്രാമം വലിയൊരു ദുരന്തത്തിലായിരുന്നു.
രോഗങ്ങൾ.
അപ്രതീക്ഷിത മരണങ്ങൾ.
കുട്ടികൾ കാണാതാകൽ.
ഗ്രാമക്കാർ ഭയന്നു.
അപ്പോൾ കാട്ടിനുള്ളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു മന്ത്രവാദി അവരോട് പറഞ്ഞു:
“ഈ കാട്ടിൽ ഒരു ശക്തിയുണ്ട്.”
“അതിനെ ഉണർത്തിയാൽ ഗ്രാമം രക്ഷപ്പെടും…”
പക്ഷേ അതിന് വിലയുണ്ടായിരുന്നു.
മനുഷ്യബലി.
ആദ്യത്തിൽ ഗ്രാമക്കാർ വിസമ്മതിച്ചു.
പക്ഷേ ദുരന്തങ്ങൾ കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അവസാനം…
അവർ സമ്മതിച്ചു.
ഓരോ വർഷവും ഒരാളെ അരുണക്കാടിന് സമർപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അതിന് ശേഷം ഗ്രാമം സമാധാനത്തിലായി.
പക്ഷേ ആ ശക്തി കൂടുതൽ ശക്തമായി.
അത് മനുഷ്യരുടെ ഭയം ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
---
ആദിത്യന്റെ അച്ഛൻ വിറയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ അന്ന് പോലീസ് ഓഫീസറായിരുന്നു.”
“ഈ കാണാതാകലുകളുടെ പിന്നിലെ സത്യം കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നു.”
“അപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞു…”
“ആ ശക്തിയെ നശിപ്പിക്കാൻ ഒരു വഴിയുണ്ടെന്ന്.”
ആദിത്യൻ ശ്വാസം പിടിച്ചു കേട്ടു.
“എന്ത് വഴി?”
അവന്റെ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“അതിന്റെ ശക്തി ഒരു മനുഷ്യരക്തത്തിൽ പൂട്ടിയിടണം.”
“അത് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏക കുടുംബം…”
“നമ്മുടേതായിരുന്നു.”
---
ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള ഭീകരശബ്ദം കൂടുതൽ അടുത്തു.
ഭൂമി വിറച്ചു.
ചുമരുകളിൽ വിള്ളൽ പടർന്നു.
പെൺകുട്ടി ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി.
“അത് അകത്ത് വരുന്നു…”
---
“നീ ജനിച്ച രാത്രി…” ആദിത്യന്റെ അച്ഛൻ തുടർന്നു.
“ഞാൻ ആ ശക്തിയെ നിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പൂട്ടി.”
ആദിത്യൻ ഞെട്ടി.
“എന്ത്?!”
“നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ അല്ല…”
“ഈ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ.”
ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“അപ്പോൾ… ഞാൻ എന്താണ്?”
അവന്റെ അച്ഛൻ മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ്…
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിൽ ഒരു ഭീകര ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
ധഡാം!
ഇരുട്ട് അകത്തേക്ക് ഒഴുകി.
അതിനിടയിൽ ആ ഭീകരരൂപം പതുക്കെ അകത്ത് കയറി.
ഇപ്പോൾ അത് കൂടുതൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.
അതിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ മനുഷ്യരുടെ മുഖങ്ങൾ.
ഓരോ മുഖവും വേദനയോടെ കരയുന്നു.
ചിലത് സഹായം ചോദിക്കുന്നു.
ചിലത് നിലവിളിക്കുന്നു.
ആദിത്യൻ ഭയന്ന് പിന്നോട്ട് വീണു.
അപ്പോൾ…
ആ രൂപത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള ഒരു മുഖം കണ്ണുതുറന്നു.
അത്…
ആദിത്യന്റെ സ്വന്തം മുഖമായിരുന്നു.
---
“ഇല്ല…” അവൻ വിറച്ചു.
ആ ശക്തി ചിരിച്ചു.
പക്ഷേ ആ ചിരി ഒരാളുടേതല്ലായിരുന്നു.
നൂറുകണക്കിന് ആളുകളുടെ ശബ്ദം ഒരുമിച്ച് ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.
“ഒടുവിൽ…”
“നീ തിരികെ വന്നു…”
ആദിത്യന്റെ തലയിൽ പെട്ടെന്ന് വേദന പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
ചില ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ…
അവൻ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നിരുന്നു.
അവന്റെ അച്ഛൻ കരയുന്നു.
ചുറ്റും തീ.
ആരോ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു.
പിന്നീട്…
ഒരു കറുത്ത നിഴൽ അവന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിലേക്ക് കയറുന്നു.
ആദിത്യൻ നിലവിളിച്ചു.
---
പെൺകുട്ടി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
“നീ അതിനെ നിയന്ത്രിക്കണം!”
“എനിക്ക് കഴിയില്ല!”
“കഴിയും!”
അവൾ അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചു.
“ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ആരും ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല!”
---
ആ ശക്തി പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു.
ഓരോ അടിയിലും ക്ഷേത്രം തകരാൻ തുടങ്ങി.
ആദിത്യന്റെ അച്ഛൻ ഒരു പഴയ കത്തി എടുത്തു.
അതിന്റെ മേൽ ചുവന്ന ചിഹ്നങ്ങൾ കൊത്തിയിരുന്നു.
“ഇതാണ് അവസാന മാർഗം…”
“എന്ത് ചെയ്യണം?”
അവൻ കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു:
“ആ ശക്തിയെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ…”
“നിന്നെ തന്നെ ബലി കൊടുക്കണം.”
ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ നിശ്ശബ്ദമായി.
ആദിത്യൻ തകർന്ന കണ്ണുകളോടെ അച്ഛനെ നോക്കി.
പുറത്ത് കാട് മുഴുവൻ ഒരുമിച്ച് നിലവിളിച്ചു…
തുടരും…