✍️ Shadow Writter
📅 May 26, 2026
💬0 Comments
അരുണക്കാടിന്റെ വിളി Part 3 | Malayalam Horror Story
👁️ Loading views...
ആ ഭീമൻ അതിന്റെ കൈകൾ കൂടുതൽ ശക്തിയായി അമർത്തി.
ഗ്ലാസുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
തണുത്ത കാറ്റ് അകത്തേക്ക് അടിച്ചു കയറി.
ആദിത്യൻ ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി.
“ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?!” അവൻ നിലവിളിച്ചു.
പെൺകുട്ടി അവന്റെ കൈ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“കണ്ണടയ്ക്കൂ!”
“എന്ത്?!”
“ഇപ്പോൾ!”
ആദിത്യൻ കണ്ണടച്ച നിമിഷം…
ജീപ്പിനുള്ളിൽ ഒരു ഭീകരമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
ആരോ നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ ഒരുമിച്ച് നിലവിളിക്കുന്ന പോലെ.
ശേഷം…
എല്ലാം നിശ്ശബ്ദമായി.
---
ആദിത്യൻ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു.
അവൻ ജീപ്പിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒരു പഴയ കൽപ്പാതയുടെ നടുവിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ചുറ്റും കാട്.
പക്ഷേ ഇവിടെ മഴയില്ല.
കാറ്റുപോലുമില്ല.
മരങ്ങൾ പോലും നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്നു.
“ഇത്… എവിടെയാണ്?”
പെൺകുട്ടി അല്പം അകലെയായി നിന്നു.
“അരുണക്കാടിന്റെ ഹൃദയം.”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആദിത്യൻ ചുറ്റും നോക്കി.
അൽപം മുന്നിൽ…
പഴയൊരു ക്ഷേത്രം.
പകുതി തകർന്ന നിലയിൽ.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചുമരുകളിൽ ചുവന്ന കൈപ്പാടുകൾ.
വാതിലിന് മുകളിൽ വിചിത്രമായ ചിഹ്നങ്ങൾ കൊത്തിയിരിക്കുന്നു.
അത് കണ്ട നിമിഷം ആദിത്യന്റെ തലവേദന തുടങ്ങി.
ചില ദൃശ്യങ്ങൾ മിന്നിപ്പോയി.
രക്തം…
തീ…
ആരോ നിലവിളിക്കുന്നു…
ഒരു കുഞ്ഞ് കരയുന്നു…
അവൻ പെട്ടെന്ന് തല പിടിച്ചു.
“എനിക്ക്… എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?”
പെൺകുട്ടി അവനെ നോക്കി.
“നിന്റെ ഓർമ്മകൾ തിരികെ വരുന്നു.”
---
“ഞാൻ നിന്നെ അറിയുമോ?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.
അവൾ കുറച്ച് നിമിഷം മൗനമായി നിന്നു.
ശേഷം മന്ദമായി പറഞ്ഞു:
“മുമ്പ്…”
“വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്…”
“നീ എന്നെ ഇവിടെ വിട്ടുപോയി.”
ആദിത്യന്റെ മുഖം മാറി.
“അത് അസംബന്ധമാണ്. ഞാൻ ഒരിക്കലും ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല!”
പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു.
“നീ അല്ല…”
“നിന്റെ അച്ഛൻ.”
---
അപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മണിശബ്ദം കേട്ടു.
ടങ്…
ടങ്…
ടങ്…
ഓരോ ശബ്ദവും കാട് മുഴുവൻ വിറപ്പിച്ചു.
പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം ഭയത്തോടെ വെളുത്തു.
“അത് ഉണരുന്നതിന് മുൻപ് നമുക്ക് അകത്ത് പോകണം!”
“ആര് ഉണരുന്നത്?!”
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
ആദിത്യന്റെ കൈ പിടിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലേക്ക് ഓടി.
---
ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ ഇരുട്ട് മാത്രം.
പഴകിയ രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധം.
ചുമരുകൾ മുഴുവൻ വിചിത്ര ചിത്രങ്ങൾ.
മനുഷ്യരെ ബലി കൊടുക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ.
കാട്ടിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന ഒരു ഭീകരരൂപം.
അതിന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്ന ഗ്രാമവാസികൾ.
ആദിത്യൻ ഞെട്ടി.
“ഇത് എന്താണ്?”
പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞു:
“വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഈ ഗ്രാമക്കാർ ഒരു ശക്തിയെ ആരാധിച്ചിരുന്നു.”
“അത് മനുഷ്യരുടെ ഭയം ഭക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ശക്തിയായിരുന്നു.”
“ഓരോ വർഷവും ഒരാളെ ബലി കൊടുക്കണം…”
“അല്ലെങ്കിൽ മുഴുവൻ ഗ്രാമവും നശിക്കും.”
ആദിത്യന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിച്ചു.
“അപ്പോൾ…?”
അവളുടെ ശബ്ദം തകർന്നു.
“ഒരു ദിവസം നിന്റെ അച്ഛൻ ഈ കാട്ടിൽ വന്നു.”
“അവൻ ആ ശക്തിയെ അവസാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.”
“പക്ഷേ…”
“അവൻ പരാജയപ്പെട്ടു.”
---
പെട്ടെന്ന് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം.
“അവൻ പരാജയപ്പെട്ടില്ല…”
ആദിത്യൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു വയോധികൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
നീളമുള്ള താടി.
കണ്ണുകളിൽ ഭയം.
പക്ഷേ ആ മുഖം…
ആദിത്യൻ ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് നീങ്ങി.
കാരണം…
അത് അവന്റെ അച്ഛനായിരുന്നു.
“അച്ഛാ…?”
ആ മനുഷ്യൻ വേദനയോടെ ചിരിച്ചു.
“ഇത്ര വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം നീ ഒടുവിൽ ഇവിടെ എത്തി…”
“പക്ഷേ ഇനി വൈകി.”
ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തുനിന്ന് ഭൂമി നടുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
വലിയ കാലടികൾ അടുത്തുവരുന്നു.
ഓരോ അടിയിലും മേൽക്കൂരയിൽ നിന്ന് പൊടി വീണു.
ആദിത്യന്റെ അച്ഛൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അത് നിന്നെ തേടിയാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്…”
“കാരണം…”
അവൻ ഭയത്തോടെ ആദിത്യനെ നോക്കി.
“ആ ശക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ അവകാശി നീയാണ്.”
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിലിന് പുറത്തു രണ്ട് ചുവന്ന കണ്ണുകൾ തെളിഞ്ഞു…
തുടരും…