✍️ Shadow Writter
📅 May 26, 2026
💬0 Comments
അരുണക്കാടിന്റെ വിളി Part 2 | Malayalam Horror Story
👁️ Loading views...
അവൻ ഭയത്തോടെ ഹാൻഡിൽ വലിച്ചു.
തുറന്നില്ല.
വീണ്ടും ശക്തിയായി വലിച്ചു.
ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.
പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന പെൺകുട്ടി പതുക്കെ തല ചെരിച്ച് അവനെ നോക്കി.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ ഇല്ലായിരുന്നു.
എന്നാൽ…
അവൾ കരയുന്ന പോലെ തോന്നി.
“നീ… ആരാണ്?” ആദിത്യൻ വിറയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അവൾ ചിരിച്ചു.
“എനിക്ക് പേര് മറന്നിട്ട് വർഷങ്ങളായി…”
പുറത്ത് കാട്ടിനുള്ളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കാലടികൾ കേട്ടു.
ഇപ്പോൾ അതിന്റെ എണ്ണം കൂടിയിരുന്നു.
നൂറുകൾ…
അല്ല…
ആയിരങ്ങൾ…
ആരോ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ജീപ്പിനെ വളഞ്ഞ് ഓടുന്നതുപോലെ.
ആദിത്യൻ ജീപ്പ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു.
എൻജിൻ പ്രവർത്തിച്ചില്ല.
അപ്പോൾ പെൺകുട്ടി മന്ദമായി പറഞ്ഞു:
“പുറത്തേക്ക് നോക്കരുത്…”
“എന്തിന്?”
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ ആദിത്യൻ പതുക്കെ ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
അടുത്ത നിമിഷം അവന്റെ ശരീരം തണുത്തു.
മരങ്ങൾക്കിടയിൽ…
നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ചിലർക്ക് തല ഇല്ല.
ചിലരുടെ കൈകൾ വിചിത്രമായി വളഞ്ഞിരുന്നു.
ചിലരുടെ കണ്ണുകൾ കറുത്ത കുഴിപോലെ.
എല്ലാവരും ഒരേ സമയം ജീപ്പിനെ നോക്കുകയായിരുന്നു.
---
പെട്ടെന്ന്…
ജീപ്പിന്റെ ഗ്ലാസിൽ ആരോ ശക്തിയായി അടിച്ചു.
ധഡ്!
ആദിത്യൻ നിലവിളിച്ചു.
ഗ്ലാസിന് പുറത്തൊരു വയോധികന്റെ മുഖം.
തൊലി പകുതി പൊളിഞ്ഞു വീണ നിലയിൽ.
അവൻ ചിരിച്ചു.
ശേഷം തന്റെ തല 180 ഡിഗ്രി തിരിച്ചു.
ആദിത്യന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു.
പിന്നിലെ പെൺകുട്ടി കണ്ണടച്ചു.
“അവർ നിന്നെ കണ്ടു…”
“ആർ… അവർ ആരാണ്?!”
അവൾ മന്ദമായി പറഞ്ഞു:
“ഈ കാട് വിശക്കുന്ന ആത്മാക്കളുടേതാണ്…”
---
അതേസമയം ഗ്രാമത്തിൽ…
ചായക്കടയിലെ വൃദ്ധൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയില്ല.
അവൻ കാട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഗ്രാമത്തിലെ മറ്റൊരാൾ ഓടി വന്നു.
“ചേട്ടാ… വീണ്ടും ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു.”
ദൂരത്ത് നിന്ന് സ്ത്രീകളുടെ കരച്ചിൽ പോലെ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.
വൃദ്ധന്റെ മുഖം വെളുത്തു.
“ഇന്നും അവർ ഒരാളെ എടുത്തു…”
---
കാട്ടിനുള്ളിൽ…
ആദിത്യൻ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ശ്രദ്ധിച്ചു.
പിന്നിലെ സീറ്റിലെ പെൺകുട്ടിയുടെ കൈയിൽ ഒരു പഴയ ലോക്കറ്റ്.
അത് കണ്ടതും അവന്റെ കണ്ണുകൾ വലുതായി.
അതേ ലോക്കറ്റ്…
അവന്റെ അമ്മയുടെ പഴയ ഫോട്ടോയിലുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇത് നിനക്ക് എവിടെ നിന്നാണ് കിട്ടിയത്?”
പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം മാറി.
ആദ്യമായി അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം തെളിഞ്ഞു.
“നീ… ഇവിടെ വരാൻ പാടില്ലായിരുന്നു…”
“എന്താണ് അർത്ഥം?”
അവൾ വിറച്ച് പറഞ്ഞു:
“കാരണം ഈ കാട് നിന്നെ കാത്തിരുന്നത് വർഷങ്ങളായി…”
ജീപ്പിന്റെ പുറത്ത് പെട്ടെന്ന് ഭീകരമായ ഒരു നിലവിളി മുഴങ്ങി.
മരങ്ങൾ വിറച്ചു.
മണ്ണ് നടുങ്ങി.
അപ്പോൾ കാട്ടിന്റെ ഇരുട്ടിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ രൂപം പുറത്തേക്ക് വന്നു.
മനുഷ്യൻ പോലെ…
പക്ഷേ സാധാരണ മനുഷ്യനേക്കാൾ മൂന്നിരട്ടി ഉയരം.
ശരീരം മുഴുവൻ കരിഞ്ഞ ചർമ്മം.
മുഖം ഇല്ല.
കണ്ണുകൾ മാത്രം ചുവന്ന തീ പോലെ കത്തുന്നു.
അത് ജീപ്പിനരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
ഓരോ അടിയിലും ഭൂമി വിറച്ചു.
പെൺകുട്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അത് ഉണർന്നു…”
“ആര് അത്?!”
അവളുടെ ശബ്ദം തകർന്നു.
“അരുണക്കാട് ജീവിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്…”
ആ രൂപം ജീപ്പിന്റെ മുകളിൽ കൈ വെച്ചു.
ഇരുമ്പ് മുറുകി വളഞ്ഞു.
ആദിത്യൻ നിലവിളിച്ചു.
അപ്പോൾ…
പെൺകുട്ടി പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ…”
“ജീവിക്കണമെങ്കിൽ…”
“നീ ഈ കാട്ടിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പോകണം.”
“അവിടെ എന്താണ്?”
അവൾ കണ്ണുനിറച്ച് പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ അച്ഛൻ മറച്ചുവച്ച സത്യം…”
ജീപ്പിന്റെ മേൽക്കൂര പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തുടങ്ങി…
തുടരും…